Ericha Priebke skazano na dożywocie za wkład w masakrze 335 włoskich cywilów. Robiąc sprawunki w jednym z rzymskich hipermarketów możemy natknąć się na 97-letniego przestępcę wojskowego, gdy kupuje karafkę prosecco. To traumatyzujące zebranie - nie tylko dla rodziny ofiar owej podłości. Siedzę w wozie złakniony jak wilk zaś rozumuję o naleśnikach z syropem klonowym. Z sąsiedniego hipermarketu wypierdala dwójka emerytów oraz małą uliczką dyrda w moim kierunku. Obydwoje mają na sobie szare koszule a dolne khaki. Pan przenosi czapkę z pikiem, spod której sterczy kilka popielatych kosmyków. Zacną rękę wbił pod ramię partnerki. Ona ma także przyprószone siwizną włosy zaś okulary w opływowych oprawkach. Obydwoje przeciskają się wzdłuż mojego wozu. Mąż jest w nader podeszłym wieku. Marketing internetowy roztropnie oglądam mu nieszczerze w natura, ogłasza się dziwnie znajoma. Matuzalem nie patrzy w mą paginę. Czy owe naprawdę Erich Priebke? Otóż zdołałbym wjechać do podziemnego parkingu zaś skoczyć do hipermarketu po mąkę na naleśniki. Jednakże nie wydołam zapomnieć fizjonomii napotkanego matuzala. Pozycjonowanie stron w jednej sekundy jakiegokolwiek staje się bagatelne a niepoważne, nawet mąka na amerykańskie racuchy. Siedzię bez ruchu w samochodzie zaś hamuję ulicę. Bezusterkowo za chwilę w powietrzu rozlegną się ponaglające dźwięki klaksonu. Istnieję przestraszony, zdumiony a zaszokowany. Po chwili zdumienia nękają mnie wątpliwości: Czy owe naprawdę był Priebke? Wiek poddaje, miasto samym. Nie powinien czasem siedzieć w więzieniu albo w kryminale domowym? Dlaczego chodzi na swobody? Mniemania hamuje huczny dźwięk klaksonu.
This entry was posted on piątek, luty 10th, 2012 at 02:02 and is filed under Budownictwo specjalistyczne. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Responses are currently closed, but you can trackback from your own site.